تیز هوشانی شدن آراد پسر

سلام زندگی مادر 

خیلی وقته برات ننوشتم ،از وقتی که رفتی کلاس هفتم و مهر شروع شده به خودم عر روز می گم امروز دیگه وبلاگش رو می نویسم  !اماوقت نمی شه  الان یهو گفتم بذار یه کوچولو بنویسم فعلا تا بعد مفصل تر بنویسم برات 

بزرگ ترین  اتفاقی که افتاده قبول شدنت تو تیزهوشانه  و نمی دونی چقدر مارو خوشحال کردی   ،خودت که  اصلا دوست نداشتی شرکت کنی تو امتحان ولی با توجه به استعدادت  ما یکم بهت زور گفتیم و بالاخره شروع کردی یکم تست زدی و تو دوران جنگ دوازده روزه  هم درس می خوندی حتی با اینکه خییییلی گریه کردی از بابت عقب افتادن امتحان و قسم خوردی که امکان نداره شرکت کنی  ولی شرکت کردی و قبول شدی .بعد از قبولیت  یهو انگار فهمیدی که چه گلی کاشتی و انقدر خوشحال  شدی و انقدر اعتماد به نفست بالا رفت و با اینکه قبل از امتحان شرط کرده بودی که من قبولم بشم نمیرم مدرسه ی تیز هوشان ولی با خوشحالی و کمال میل و لبخند رضایت خودت با پای خودت رفتی  مدرسه ی سمپاد و الانم راضی هستی و مدرسه ات فعلا که خیلی دوست داری  .به زودی میام با عکس های تولد ۱۳ سالگیت عزیزم